Betty'nin Hayatı

24 Temmuz 2019 Çarşamba

Aslında bir 40 yaş ve ben adlı bir yazı yazdım ama onu daha sonra yayınlayacağım.

Yazmak istediğim başka birşey var o da ebeveynlik ve çocuklarla ilgili. Baştan belirteyim ben ne bir psikoloğum ne de bir bilirkişi. Çok kitap okurum ayrı ama okumakla uzman olunmuyor biliyorsunuz :) Ben hislerimi , tecrübelerimi yazıyorum , bir amaç için değil yazmayı sevdiğim için yazıyorum .

Ben 5,5 yaşında bir kız annesiyim , bir de yine tesadüf ki 5,5 aylık bir bebeğim daha var karnımda :) ki bunun konuyla alakası yok :)

Her annenin olduğu gibi benim de bazı endişelerim var çocuğum ve çocuklarımız hakkında. Her anne gibi çocuklarımızın fiziksel ve beyinsel  gelişimi ile ilgili olarak elimizden gelen herşeyi yapıyoruz. Ama annelik çocukları sadece yedirip içirmekle olmuyor maalesef. Çocuklarımızın toplum içerisindeki özellikle kendi arkadaşları ile olan iletişimleri , sosyalleşmeleri ve haraketlerinden de sorumluyuz . Açıkçası benim savunduğum bir kaç tane tez var. Doğrudur yanlıştır bilemem , iddialı da konuşamam ama tecrübelerim ve gözlemlerimi de gözardı edemem. Bunlardan bahsetmek istiyorum.

Bir kere ben "çocuklara karışmayalım kendi aralarında halletsinler" fikrine külliyen karşıyım.
Ve bu fikri bakın sağınıza solunuza nerde huysuz çocuklar -ki çocukların huysuz  olma sebepleri de çoğunlukla ebeveynlerdir - var onların ebeveynleri kendi aralarında halletsin derler. Asla katılmıyorum bu fikre çocukların yaşı 8 ve üzeridir evet o zaman kendileri halletmelidirler . Ama 3,4,5,6 yaşlarındaki çocuklar kendileri halledemezler. Orda ya birbirlerine zarar verirler ,ya da saf iyi niyetli olan daha haşin olan çocuğun zorbalığına maruz kalır. Burada yapılması gereken bakın bence diyorum , her iki ebeveynin de objektif bakarak bakın objektif de diyorum :) kendi çocuklarını güzellikle incitmeden uyarmasıdır. Bakın iki tarafın da uyarması bir tarafın değil.
 " Başka bir çocuğun üzüldüğü noktada diğer çocuğun yaptığı hiçbirşeyi çocuk o daha diye esgeçemeyiz , başka bir çocuğun üzüldüğü nokta da sadece kendi çocuğumuzun hali mutluysa es geçemeyiz " bu kadar net . Her neresi olursa olsun başka birçocuk eğer sizin çocuğunuz dan ötürü üzülüyor ya da ağlıyorsa çok özürdilerim ama hiçbirşey olmamış gibi davranmamlısınız.



Benim kızım pek ağlamaz ama ağlamadığı için bu birşeye üzülmediği anlamına gelmez .Üzülüyor ama nasıl biliyormusunuz üzüntüsünü arkadaşlarının yanında değil sonradan anlatarak , sonradan uyurken dişlerini gıcırdatarak anlatıyor ve benim içim parçalanıyor.  Ağlamayan çocuk üzülmüyor ağlayan çocuk üzülüyor diye birşey yok . Benim ağlayan çocuğa içim çok üzülür ama her ağlamaya değil tabi . Örnek vermek gerekirse Ada ağlamayan , kendi kendini çok güzel oyalayan , benimle, babasıyla ya da kendi ile vakit geçirmeyi seven bir çocuk .Elbette arkadaşlarıyla oynamayı da çok seviyor. Arkadaşları da onu çok sever hatta bazıları tutkuyla sever. Ama çoğu tabi çok yakın okul arkadaşları , çocukluk arkadaşları ama bazıları ise Ada'yı kaşına gözüne sevmiyor ,Ada tüm nazları niyazları çekiyor diye seviyorlar. Benim kızda safmıdır nedir , oyuncaklarını paylaşır beğendiysen al eve götür der , biri oyunda yenilir arıza yaratır başka oyun oynayalım der Ada tamam der. Deli olduğum huyu işte ne yaparsın , değişmiyor çocuk . Dolayısıyla talibi çok yani kaşına gözüne değil uyumuna geliyorlar.Ada gibi tanıdığım da birçok çocuk da var çok şükür . Ama senin çocuğun herşeye ağlıyor , paylaşmıyor diye "ona dokunmayın huyu böyle "diyemezsiniz. Paylaşmayabilir her çocuk paylaşacak diye birşey yok ama sen çocuğunu uyarmakla ona anlatmakla sorumlusun. Bak güzel evladım sen arkadaşınla paylaşmıyorsan onun da senle paylaşmasına ben izin vermiyorum demelisin. Diğer çocuğun hakkını savunmalısın , diğer çocuğun ebeveynini ve diğer çocuğu üzmemek adına.  Ama burada rahatsız olduğum birkaç konu var . Yine ebeveynler ... Hani o hiç karışmayan ebeveynler. Çocuğun evladın başka bir çocuğa  maddi manevi önemli değil zarar veriyor. Ama ağlayarak kendini yere atarak birşey yaptırmaya çalışanlar , açık aleni belli ki diğer çocuk mağdur , diğer çocuğun annesi kendini hırpalıyor en önemlisi haksız yere kendi çocuğunu hırpalıyor ve sen ağaç gibi duruyorsun DURMA canım durmamalısın . Ben bu olayları çok yaşadım ama geç aydım. Hatta beni bir arkadaşım uyardı da öyle aydım . Bana dediki Özge sen başka çocuğu üzmemek için kendi kızına boşyere kızıyorsun,ona 20 yaşında gibi davranıyorsun dedi . Evet çok haklıydı , çünkü ben herhangi çocuk olursa olsun sadece kendi kızım değil eğer farkediyorsam akran zorbalığını ve anne müdahale etmiyorsa kızıma söyleniyorum boş yere boşuna da çocuğumu hırpalıyorum. Çocuk elinden oyuncağı alınıyorsa , ya da her yaptığını yapan biri olduğun da sırf annesi üzülmesin diye kendi çocuğuma da yaptırmıyorsam burda çocuğum ya da bu duruma kalmış başka çocuk ağlamıyorsa üzülmüyor demek değildir. Elbette anlıyorum her çocuk aynı değil ama bunun ceremesini diğer çocuk ve ebeveyni çekmemeli kendi ebeveyni müdahele etmelidir.

Hiç kimse hiç kimsenin oyalayanı değildir. Herkes sevdiği için bir biriyle görüşür , hayatı paylaşır ... Aynı şey çocuklar için de geçerli . Kendi çocuklarınız ile iyi vakit geçirmeye çalışın . İnat huyları var hem de nasıl ama bunu başka çocuklara bel bağlayarak ya da başka çocukların hayatlarını değiştirmeye çalışarak kendi çocuklarınızı mutlu etmeye çalışmayın , edemezsiniz de zaten .

Sevgi dolu yetiştirin çocuklarınızı park da , bahçe de oynarken sadece gözünüz üstünüzde olmasın , kulağınız da hep onlarda olsun . Ne konuştukları diğer çocuklara nasıl davrandıkları önemli.

Bir de en önemli konulardan biri de özellikle ev ortamında "aaa ne güzel odalarında oynuyorlar" diye düşünüp başıboş bırakmayın sürekli kontrol edin. Unutmayın iki çocuğun aniden sesleri kesiliyorsa orda bir vukuat vardır mutlaka :) . Diğer bir konu ise çocuğa çocuk emanet etmeyin, diyelim ki biri 9 biri 4 yaşında aman da ne güzel oynuyorlar demek kadar yanlış birşey yoktur , büyük çocuk egosunu merakını hep küçük çocuklarda giderir unutmayın.

Gözlemlerim bu kadar ...

Okuduğunuz için teşekkür ederim , kahkahalar atan çocuklarla dolu bir dünya dilerim.

Özge






19 Mart 2019 Salı

Bir Garip Hayat

Yine uzun süredir ihmal etmişim buraları ve yine bir yazma isteği geldi . Nasılsa okur sayısı 10'u geçmiyordur ben içimden geldiği gibi yazayım.

Hayatı yaşamak bence sorgulamaktan geçiyor. Sorguluyoruz , hedef belirliyoruz , hayal kuruyoruz , o olursa bunu yaparım bu olursa onu yaparız derken ömür geçiyor farkında mıyız ? Kaçımız anımızı yaşıyoruz ya da kaçımız hayatı tam kurallarına göre yaşıyoruz. Ya ilişkilerimiz ne kadar zor. Ne kadar karmaşık , ne kadar samimiyetsiz. Anne , baba , dost , arkadaş , eş , akraba , çocuk , patron , iş arkadaşı ... Hiç farketmez hepsini karıştırdık . Bize en uzaklara yakınlaşmaya en yakınlarımıza uzaklaşmaya başladık. Size en kıymet verene çantada keklik , yerden yere vurana başınıza taç yaptınız. Eskiden böylemiydi bilmiyorum. Sanki değil di gibi geliyor en azından öyle hissediyorum. Ya da eski fotoğraflara bakınca gözlerde o masumiyeti , o güzel kalpleri görüyorum. Eskiden esnafa bile saygımız vardı . Mesela bizim mahallemiz de iki tane kırtasiye vardı. Biz hep birinden daha fazla alışveriş yapardık ama çok ender zamanlarda aradığımız birşeyi bulamayıp diğer kırtasiyeye giderdik, annem beni dışarıda bırakır girerdi elimizdeki diğer kırtasiye torbasını görürlerse ayıp olmasın diye. Fedakarlık yapanların , iyi insanların yaptıkları dilden dile dolaşır unutulmazdı. Hep bir vefa olurdu insanlar da birbirlerine karşı hala eski komşularımızın bize yaptıkları ne bileyim anneme yaptıkları iyilikleri hep kulaklarını çınlata çınlata konuşuruz. Muhabbetler hep şöyle olurdu , bir gün bizim arabamız yoktu birisi seyehate gidecekti bilmem kim onu arabasıyla havaalanına bıraktı sağolsun denirdi. Kimse karşılık için iyilik yapmazdı yürekler hep güzeldi ama yapılan iyiliklerde unutulmazdı.Yapanla yapamayan aynı kefeye konmazdı. Şimdi böyle mi siz dostunuz , anneniz , iş arkadaşınız , eşiniz her kimse için bir ince düşünürsünüz ama düşünmeyen kıymetli olur. Ve artık farkında mısınız çark bu yönde dönmeye başladı . Bakıyorum da herkes alacağını alana kadar gülüyor yüzünüze , siz de onlar gibi davranır buharlaşıp gidiyorlar hayatınızdan. Eskiden birisi üzgünse birisinin cenazesi varsa müzik çalınmaz , düğüne derneğe gidilecekse gizli gizli gidilirdi . Ben fazla hassasım normal değil siz benim gibi olmayın ayrı ama birinin derdi varken ve bunu biliyorken inat gibi sağa sola foto koymayın , biri size mutsuzum diyorsa bırakın işinizi gücünüzü yanında bitin. Yoksa çekilmiyor inanın bu dünya herşey mekanik oldu ama hala daha kalplerimiz var , onu unutmayalım ne olur.



Fikrinize herkes denk olmak zorunda değil ama biraz daha yumuşak olmaya ne dersiniz? Belki sizin bu duruşunuzdan üzülen birileri vardır. Sözler ah sözler dikkat edilmesi kolay ama umursanmayan sözler , tepkiler empati kurarak verilmeli . Bu kadar zor hayat koşulları , bu kadar teknoloji bizi esir almışken sevdiklerinize sahip çıkın , seni seviyorum demek yetmez ne demiş Frida"Ben senin beni sevdiğinle değil nasıl sevdiğinle ilgileniyorum" ne kadar doğru . Şimdi aklıma ne geldi hani sizlerin belki bilmeden benim kırıldığımız kişiler bize en yakınken biz derdimizi , kederimizi başka biriyle paylaşıyoruz ya bazen benim bu duruma çok içim acıyor. Bu neden biliyor musunuz ? İnsanların artık önceliklerini yitirmiş olması , insanların vefasız olması , çok özürdilerim üzüleceksiniz ama sizle işlerinin bitmiş olması , daha önemli işlerinin! olması. Bilmeden ya da bilerek kaç kişiyi ihmal ediyorsunuz bir düşünsenize ? Bir test yapalım mesela ... En sevdiğinizle ( bu sevgili değil kardeş , dost ,evlat ,ana baba farketmez ) en son ne zaman sinemaya gittiniz ? Kardeşinize ,abinize ne bileyim sizin hep yanında olan bir arkadaşınıza en son ne zaman seni seviyorum iyi ki varsın dediniz ? Telefonda birinin sesi kötü geldiğinde en son ne zaman onu mutlu edecek bir şey yaptınız ? Ya da ailenizden biri , eş , dost arkadaş yine farketmez birisi ile bir kahve içmek için önemli bir programınızı karşınızdakine söylemeden ne zaman iptal ettiniz ?

Şimdi benim için bir düşünün yakınlarınızı , ihmal ettiğiniz biri var mı ? En son kimi gülümsettiniz haydi bir düşünün ? Ve yapın ... Mutlu ettikçe mutlu olacağınızı hissedeceksiniz.

Sevgiler
Özge

17 Haziran 2017 Cumartesi

38 oldum ...İnanamıyorum :)

Geçen hafta ( 12 Haziran ) doğumgünümdü ... Tam 38 oldum ... İnanamıyorum ... Hem 30'lu yaşlarıma çok güzel şeyler sığdırdım hem de 20'li yaşlara ne zaman veda ettim hatırlamıyorum bile. 

Hangisi daha güzel deseniz bir seçim yapamam ama 20'li yaşlarımın enerjisini ve şimdiki yaşımın aklımı birleştirmeyi çok isterdim. 

Hersene doğumgünüm de ya buraya ya defterime birşeyler karalarım . Zaten oldum olası yazmayı da severim . Doğumgünleri benim için özeldir ne unuturum ne de unutulsun isterim. Elbet çocuk değiliz hiçbirimiz ne önemi var ama insanın tüm koca yılda bir kere daha özel hissetmesinin , çevresindekiler tarafından şımartılmasının ne mahsuru olabilir ki .Bunlar hayatın neşesi , gülümseme nedenleri. 



Bu yıl doğumgünüm de bir değişiklik yaptım ve tüm sosyal medyadan doğumgünü tarih bilgimi sildim . Bakalım ne olacak diye . Bir nevi sosyal bir test , bir kamuoyu sonucu  çıktı . Neden biliyor musunuz , Artık herkes o kadar sosyal medyacı olmuş ki orda doğumgününü göremeyince ne aklına geliyor ne de başka birşey . Ya bizim zamanımız da sosyal medaya mı vardı? Tamam ben biraz fazla takıntılıyımdır , doğumgünlerini unutmam , dostlarımın eşlerine kadar bilirim ( ki onlar hiç bilipte mesaj bile atmazlar  :) ) hatta evlilik yıldönümlerini bile bilirim . Neyse beni örnek almayın ben biraz tarih konusuna takıntılıyım .Ama gene de şu sosyal aleme pek güvenmeyin , yoksa üzülürsünüz , hatta üzebilirsiniz de benden söylemesi . 

Herkes gibi ben de her doğumgünlerim de yeni kararlar alırım . Benim biraz kötü bir huyum vardır ve nefret ederim bundan . Nefret ettikçe ve keşfedildikçe de yaralanırım. Veeeeee bu yeni yıl ve yeni yaşımla birlikte çöpe attım bu nefret ettiğim huyumu .Ben eskiden beri maalesef insanların mutluluğu , iki gram gülümsemesi için kendimi feda eden , nedense bencil olamayan ( ki bencil olanı dövmüyorlarmış hatta daha kıymetli oluyormuşsun onu anladım ) bir tiptim. Yani özetlemek gerekirse hayatımın en mutlu günü , dönemi vs. nasıl adlandırırsanız olsun eğer bir tanıdığım mutsuzsa , yalnızsa rahat edemem mutlaka hayatıma onu da katardım . Dolayısıyla sosyal , mekan bilen , daha doğrusu gezmeyi seven de bir insan olduğumdan isterdim ki herkes herkesi tanısın. Yav sanane özgecim sanane. Sana mı düştü derdi ... Evet derdi bana düşmüş ve bunu tam 20  yıl sonra yani 38 yaşımda anladım . Ve nasıl anladım ... İnsanların nankörlüğü ile anladım , insanların nasıl değiştiği ile anladım ve insanların hayatıma nasıl sızıp sonra aldıklarını alıp çekip gitmesiyle, bazen kendimi çok yalnız hissettiğim de anladım . 

Sonra paranın , pulun , şanın , şöhretin en güvendiğim insanları nasıl değiştirdiğini 38 de anladım ... Ve gerçek insanların , aile terbiyesi almış görgülü insanların değişmediğini anlayarak aile terbiyesinin ve vicdanın en büyük erdem olduğunu anladım . 

Ben cümlelerime dikkat ederken çoğu canım dediğim insanların kelimeleriyle beni nasıl incittiklerini anladım . Ve 38 yaşında koca koca insanların ben hatalarını affederken  acımasız ve bencil olduğunu anladım . 

Hak hak , adalet diye tavuk gibi ordan oraya koşan bir Özge'yim ben hala da öyle . Hatta kızarlar bana yakınlarım "oyunu kurallarına göre oyna" ... Çok duygusala bağlama , çok iyi olma .... Ama elimde değil herşeyi layıkıyla yapmak isteyen bir kalbim var benim . Kardeş mi dünya durmalı , dost mu dünya durmalı benim için . Ama oyunun kuralları değişmiş. Yalan dolan olmuş herşey ... Bazen bana diyorlar bilmem kimi niye sildin facebookdan, ordan burdan ... Tek bir nedeni var bana olsun olmasın haksızlık yapıldıysa ben ve sevdiklerime karşı silerim... Arkasından kötü konuştuğu bir insanın herşeyini beğeniyorsan karaktersizsen gidersin bu kadar net .... Ben böyleyim , 38 yaşındayım işinize gelirse ....:) Oldum olası herkese mavi boncuk dağıtanları sevmem . Sana canını feda edenle etmeyen bir olur mu , senin sevdiğin ile sevmediğine haraketin bir olur mu ey insanoğlu ...Olmamalı, yapma , etme şu mübarek günde elini vicdanına koy eğer hala bulabilirsen ...  

Çok yaralandım , çok taktım, çok ağladım  ... Hayatımın her döneminde ama annemi ama eşimi arkama alarak yaralandım . Ama 38 yaşımda öğrendim ki boş bomboş ...Gerek yok ne çabalamaya hirbirşeyde ne başka birşeye anlamayan anlamıyor ... Ne gerek var anlatmaya , zorlamaya ... Ve işte 38 yaşımda öğrendim ki vicdan rahatsa bitti... İş , çoluk çocuk hatta yorgunluk hepsi bahane insan görüşmek isterse görüşür istemezse her neden bahane olur kopar gidersin. Ve ben 38 yaşında kan bağım olsun olmasın , canımın içi olsun olmasın - ki nasıl bağlıyımdır - arkalarından el sallıyorum . Üzülmüyorum , takılmıyorum , ağlamıyorum . En önemlisi çabalamıyorum . Çok yaptım yoruldum ,ağladım ama üstüne türk kahvesi içmişim gibi bir rahatlama bir güzellik geldi bana üstelik . 

Ve yüce Allah'ım beni manevi olarak zor durumlara düştüğüm zamanlarda kıymetli armağanlar veren yüce Allah'ım yeni yaşımda binlerce şükürler olsun .  Temiz kalbimi bilip bilip karşıma güzel insanlar çıkardığın için binlerce kez şükürler olsun .

38 yaşımda daha da anladım bir aile olmanın , dürüst bir eşin , her anlamda güvendiğin bir eşinin olmasının ne kadar kıymetli olduğunu , akıllı ve vicdanlı bir evlada sahip olduğum için ne kadar şanslı olduğumu 38 yaşımda anladım . 


Ve yeni yaşımdan dileğim sağlık ... O olsun ben de ve tüm sevdiklerimle diğer herşeyle  mücadele edebilirim. Çünkü başardım , çünkü yeni yaşımla birlikte içimdeki Polyanna'yı öldürdüm. Ben seviyorsam o da seviyordur diyen Polyanna var ya gitti , bitti. İstemezdim öyle olsun ama ben 2017 'ye uyum sağlayamıyorum başka türlü . Yol vermem bu yüzden Polyanna'ya :)

Yeni yaşımdan dileğim tüm ailem , sevdiklerim , dostlarım yanımda olsunlar... Daha çok kitap okuyayım , daha çok müzik dinleyeyim , daha çok huzur , daha çok kızımla olayım  istiyorum .Çocuklar hiç üzülmesin , tüm ülkemin içi merhametle dolsun istiyorum. 
 Hespi bu ... Hoşgeldin 38 ... Ve Perde ....

Sevgiyle 
Özge 

18 Nisan 2017 Salı

Merhamet Zulmün Merhemi Olamaz!

Son zamanlarda yaşanan olaylar , seçimler , seçimlerimiz benim kafamı bir hayli yordu ve bu yazıyı yazma gereği duydum . Yazımın başlığı Zülfü Livaneli'nin Huzursuzluk adlı kitabından alıntı . Bu cümle beni çok yaraladı , düşündürdü , incitti . Ülkemiz ağır bir sınavdan geçti ve bana göre üstüne basa basa söylüyorum BANA GÖRE sınavı geçemedi. Ve bir kez daha anladım ki biz zülmu , vefasızlığı , kabalığı , merhametsizliği sever olmuşuz . Sadece ülke olarak değil çevrenize de bakın nerde bize kaba davranan , ince düşünmeyen insan var onlarla eğlenir , size değer verenleri üzmeye başlamışız . Hepimiz bilmiyormuyuz Atatürk'ün bize kazandırdıklarını , verdiği hakları , ülkemizi , vatanımızı nasıl kurtardığını biliyoruz ama bazıları hatta gördük ki yüksek bir kesim yok saydı Atamızı ... Demokrosiyi demokrasi adı altında yok etmeye çalıştıklarını görmedik mi ? Sosyal medyada herkes haykırıp duruyor Atatürk , özgürlük , demokrasi , hak , hukuk diye . Ama bir kendi içimize bakalım . Bana göre Atatürk iyiliktir , vatanseverliktir, hitapdır , merhamettir , inceliktir. Biz sadece demokrosiyi değil inceliklerimizi de kaybediyoruz. Şehit haberleri geliyor eğlenmeye devam ediyoruz , bir dostun çocuğu hasta mesela biliyoruz ama biz kendi çocuğumuzun resmini koyuyoruz incitiriz diye düşünmeden ... Bir dost , tanıdık herneyse önemli olan insan olması "canım sıkkın"diyor umursamıyoruz.
Özlem duygusu ... Biz bunu bile bilmiyoruz , unuttuk... Herkes yoğun söz de herkes seviyor söz de ama gerçeklere baktığımız da herkes kaba olmadı mı ? Halini hatrını kimse sormadan sırf eğlence başka yerde diye arkasından konuştuklarımızla gezip tozmuyor musunuz? Ya da kardeşine , dostuna hiç vakit ayırmayıp vaktim yok diyip başka ihanetlere gülümsemeleriniz olmuyor mu ? İşte bu değerleri kaybedip sonra çıkan sonuçlara şaşırmamız neden? Biz toplum olarak ezilmeyi , seçim yapamamayı zaten öğrenmişiz . Biz arkadan konuşup konuşup yüze gülmeyi , gezmeyi tozmayı , özledim , cansın diyenleri yok saymayı , insanları kullanıp kullanıp sonra arkadan vurmayı zaten öğrenmişiz ... O yüzden şaşırmayın sonuçlara , hileye , hurdaya... Ben çok üzgünüm hele ki haksızlığa dayanamayıp yeri göğü ta ilkokul zamanında inleten biri olarak , içim kan ağlasa da hileye hurdaya yine de şaşıramıyorum. MERHAMET her zaman işe yaramıyor anladım . Hitap , iyilik , vefa bunlar artık sözlükler de kalmış anladım . O yüzden şaşırmayın a dostlar olanlara...İyilik artık kaybediyor görün bunu , bilin bunu... Düz, duygusal ve iyi bir insansanız ne vatandaş olarak , ne dost olarak artık bir hükmünüz bir hükmümüz yok ... Bunu bilin ama yolunuzdan vazgeçmeyin ... Sevin ...Dostunuzu sevin , vatanınızı sevin , Atatürk 'ü sevin... Belki biraz azız , belki biraz yalnızız ama gece yatağa yattığımızda sol yanımız rahatsa bunu kimse bilmese de Allah bilir , içiniz bilir , az kalmış insanlar bilir... HAYIRlı günler herkese ... Sevgiyle Özge

28 Şubat 2017 Salı

Biraz Pop Biraz Sezen Biraz Ben

Sezenimin yeni albümü çıktı ve yine her zaman ki gibi mükemmel ... Ben kendimi bildim bileli Sezen hayranıyımdır. Tutku haline gelmiştir hatta ben de ... İşte size biraz Sezen sözleri biraz benim düşüncelerim adlı yazım . Çıkış parçası Manifesto... Sözleri yine dokunaklı yine güzel ... Niye herkes bu kadar ciddi Okunmamış kitaplar ama ciltli Asık asık yüzlü insanlar Ta yüreğine kadar kilitli Ne gülümseme ne günaydın yok E tabi üçüncü sayfada olay çok Haberler hep son dakika şok şok Yaşamak inadına hemen şimdi Yaşıyoruz desinler diye Bizi çok sevsinler diye Oof… oof… Evet değil mi niye herkes bu kadar ciddi ... Hiç düşündünüz mü ? Herkes de anlamsız bir ciddiyet , bir ego , bir havalar. Sorsak herkes güya kitap okuyor... Sosyal medya bağırıyor ; sevgi ,kardeşlik ,dostluk... Sezenim bile haykırmış Manifesto diye... Ama sadece dinliyoruz. Sonra yiyoruz birbirimizi . En son ne zaman bir sevdiğinle hadi gel bi kahve içelim dedin... Ne zaman sensiz içime sinmiyor gel şuraya gidelim dedin... Hiçbirini yapmıyoruz.Sadece konuşuyoruz , paylaşıyoruz ama icraate gelince dümdüzüz...Herkes çalıyor birbirinden sevgiyi , dostu ...Çoğu insan bitiriyor ruhumuz da olan inancı ...Olmuş herkes bencil Sezenim sen bağırsan , söylesen farketmiyor artık sevgi çöplerde çıkar peşinde olmuş millet. Ve Üfle de Söneyim ... Sözleri yine süper Durumumuz malum Kimileri karun Kimisi yokluktan Bir lokmadan mahrum Kimi ağlaşıyor Kimi kıs kıs gülüyor Kimi yolunu buluyor Yalan dünya dönüyor Benim de boğazıma Diziliyor lokmalar Üzülüyorum ama Kalbimde de aşk var Neye yanacağıma Şaşırıp kalmışım Yolun başındayken Nelere inanmışım Üfle de söneyim Seveyim sevileyim Acı değil aşk ile Demleneyim Üfle de söneyim Yorgunluktan öleyim Sıcacık nefesini Tellendireyim Ne desem olmuyor Hiç kimse bilmiyor Yaşanmadan asla Hayat çakılmıyor Gözümün önünde Hep çocuk yüzleri Bakıyorlar taze Taze ümitleri Anlamadım gitti Yeşil alan bitti Ayılar da açıkta Kaldılar ya kutupta Sezenim bile söylemiş "neye yanacağıma şaşırıp kalmışım , yolun başındayken nelere inanmışım"... Biz değil miyiz dostluğa , sevgiye , eşe , dosta , patrona yani tüm insanlara inanıp inanıp yere çakılan ... Biz değil miyiz doğruyu görüp saklayan işimize gelmediği için ... O yüzden çocukları severim bende Sezenim gibi çünkü hep gerçek hep güzel gülüşleri.. Ama biz yetiştirirken bile sevgisiz yetiştiriyoruz ego katıyoruz legolarının arasına ... Bir şarkı daha "Hakkımda KOnuşmuşsun " Söz Müzik Sibel Algan ama Sezenim süper söylemiş. Hakkımda konuşmuşsun Dargınmışsın bana meğer Dargınken sevgililer Erken konuşan kaybeder Bilmediğin şeyler var Söz etmediğim bugüne kadar Çok canım yandı Senden koparken azar azar Ruhun çekilirken Yenik düşerken Yastığa gömüldün mü Bir can havliyle Aşkı vurduğun oldu mu Benim oldu O savaşta olanlar oldu Ah içimde ölenler oldu O savaşta olanlar oldu Aramızda ölenler oldu Hakkımda konuşmuşsun Şikayetin varmış meğer Ne garip insan en çok Kendine böyle yalan söyler Daha iyi bir insan Olunmuyor anlattığında Susmak gerek hatta Gerçekten yandığında Ruhun çekilirken Yenik düşerken Yastığa gömüldün mü Bir can havliyle Aşkı vurduğun oldu mu Benim oldu O savaşta olanlar oldu Ah içimde ölenler oldu Hepimiz bir can havliyle bitirmedik mi aşkları arkasından gözyaşı dökeceğimizi bile bile... Anlata anlata kendimize yandaş aramadık mı içimizdeki yangın sönsün diye... Halbuki aşk iki kişilik ama biz bilemiyoruz ki anlatıyoruz anlattıkça söner sandığımız aşk daha da alevleniyor bilmiyoruz. Ve diğer şarkı "canımsın sen " Adın başka, tadın başka Sığmıyorsun ele avuca Delisin sen Dilerim ki benle yaşa Bildiklerin ezber değil Yenisin sen Boşuna mı yaprak gibi Rüzgârına kapıldım ben Unutup kendimi Bir divaneye takıldım ben Ayağı eşikten dışarıda Git gidersen Bu gönül senden çoktan razı Nasıl istersen Delip geçen gözlerinle Söylenmemiş sözlerinle Sırsın sen Hiç oyunsuz, sorunsuz Ne bir eksik, ne bir fazla Canımsın sen Boşuna mı yaprak gibi Rüzgârına kapıldım ben Unutup kendimi Bir divaneye takıldım ben Ayağı eşikten dışarıda Git gidersen Bu gönül çoktan razı senden Nasıl istersen Senden önce, senden sonra İki ayrı devir, iki ayrı dünya Bir daha da olmayacak Hiçbir şey eskisi gibi yarınlarda İster aşkına ister dostuna söyle seni en çok kim üzer canın dediklerin dışında ... Bir heves uğruna herkes akıtmıyor mu gözünden yaşları ... Senin rüzgarınla yön bulan en çok seni aldatan değil mi bu dünya da ... Ama artık kapılar açık ben de vicdan yoksa sen de ben de artık yokum sen de demiş kısacası Sezenim ve ben ... İşte biraz Sezen ve ben yazısı ... Albümü almadıysanız hemen alın dinlerken beni de hatılayın... Ve unutmayın bu dünyayı sevgi kurtarır... Hepinize sevgiler 1.Mart.2017

13 Ekim 2016 Perşembe

sosyal medya bence sosyal medyum :)

Yıllar önce bu sosyal medya ile ilgili bir yazı yazmıştım çok da beğenilmişti . Gün geçmiyor ki bu sosyal medya kullanıcılarının halleri , tavırları değişmemekle birlikte bence kişiliklerini de ortaya koyar oldu. Bazı dostlarım sosyal medyayı çok ciddiye aldığımı söyler beni eleştirirler ama biraz radarların açıksa biraz, insan tanıma algıların meslekten dolayı fazla ise, ben kişilik envanteri de yaparım , yorumda yaparım arkadaşım . Şimdi benim çevrem biraz geniştir. Ve ben biraz safımdır . Her denilene inanırım , insan ilişkilerinde stratejim yoktur. Yapanı da sevmem. Çok istememe rağmen politik biri de olamıyorum maaalesef. Bu sosyal alem çıktıktan sonra da insanları daha iyi tanıma fırsat buluyorum bende herkes gibi. Ki yıllar öncede bir yazı yazmıştım konuyla ilgili . BKNZ: http://bettyninhayati.blogspot.com.tr/2013/05/facebook-ve-instagram-kullanclarnn.html En kıl olduğum durum bana arkasından konuştuğu kişiyle sarmaş dolaş fotolarını koyanlar . E güzel arkadaşım sen daha dün burdan yazamayacağım sıfatlarla bana gıybetini yapıyordun . Ne oldu da böyle oldun ? Tamam insanları sev , aran kötü olmasın ama birazda omurgalı ol be canım . Ki o kötülediğin kişiyi de sana öven benim . Sonra ben iyi kullanırım sosyal medyayı hatta birçok kişi üye değilken ben üyeydim. Severim çünkü paylaşmayı.Güzelliklerle , iyi niyetlerle paylaşırım . Geçmişimi unutmam... Bana iyilik yapanları unutmam . Ki devir unutma devri ama ben unutamam . Ama gördüğüm bir yanlışı da unutamam huyum kurusun . Neyse efendim şimdi sosyal alem üzerinden alıyoruz her haberi artık malum . Sağlık , ölüm :( , mutluluk . Ya ölüm haberini beğenen görüyorum ben . Ve eminim siz de görüyorsunuzdur. Ya ölüm haberi beğenilir mi ? Ya da yorum yapmışsınız mesela doğumgünü ya da evlilik yorumu beğeniyor arkadaş ya ... Her halde gizli den şu yorumu yapıyor "yazını , dileğini çok beğendim ama iki kelime yazmak zoruma gitti" .:) Şimdi böyle sosyal medyayı kullananlarında hep cevabı şudur "vaktim yok ! " işte buna gülerim... canım benim sürekli giriyorsun görülüyor , sürekli yorum yapıyorsun istediklerine , e beğeniyorsun bunlar vaktini almıyor mu ? Artık bu devir de beğenme ile resim ekleme süresi aynı kimi yiyorsun güzel arkadaşım .
Bir de samimiyetsiz insanlar var . Mesela her fotoğrafın altına aynı yorumu yazarlar . Kankası , kardeşi ,arkadaşı falan farketmez. Hep aynı . Bir de el güzelleri var . El güzeli nedir bilir misiniz ? Şöyle açıklayayım kendi kardeşi , arkadaşı , dostu akrabası falan bunlara yorum yapmazlar , beğenmezler ama tanımadığı ya da başka birinin aracılığıyla tanıdığı kişilerin her fotoğrafını beğenip yorum yaparlar. Diyeceksiniz ki e zaten görüşüyorsunuz olmaz canım hakkını vereceksin sosyal alemi kullanıyorsan . Sen eğer sakınıyorsan yorumlarını en sevdiklerinden ya da görünsün istemiyorsan ben senin yakınlığından , sevginden şüphe ederim arkadaşım . Bir de gördüğü halde görmedim diyenler . Ah ah siz yokmusunuz ... Ben ve benim gibi hassas insanlara bunu bilerek yapıyorsunuz. İNcitmek için . Yapmayın , etmeyin... AAA en önemlisi olduğu hayattan farklı bir hayatı olduğunu göstermeye çalışan zavallılar . Zavallı diyorum çünkü çok üzülüyorum onlara . Bunlar kendini , çoluğunu çocuğunu oturduğu yeri hep saklı , hep farklı gösterirler. Ama asıl sorun onlarda değil asıl sorun onlara inanıp daha da zavallı gibi yorum yapanlarda . Bakın bu kullanıcıların hesapları gizli değildir , açıktır. Herkes gösün ister. KOyacağı fotoğrafları özenle çeker , seçer .Makyaj yok dediği resimde bile makyaj vardır. :) Gittiği çay bahçesini konum olarak yazmaz da bir restoran giderse hemen yazar. Çok üzülüyorum bu insanlara çok . Bir de canım ,sevdiğim kullanıcılar da var. Bunlara bayılıyorum ben zaten sosyal alem dışında da kendilerini gösteriyorlar. Mesela hasta olduğunu ifade eden bir resim eklemişsin ...Oraya yorum yazmazlar ama hemen ararlar ,sorarlar ... Ya da mutlu bir olay var hemen ararlar gelirler... Mesela baktığınız da sayfalarına bilirsiniz yakın olduğunuzu iki kelam etmeyi ihmal etmezler. Ya da resim eklemeyenler var bazı dostlarım mesela onları saygı ile karşılıyorum çünkü bu işi asaletle yapıyorlar. Bir de sosyal alem hırsızları var. Bunlar da sürekli senin listene bakar kendi tanıdıkları var mı diye bakarlar ve görürlerse hooop ekle , beğen ... Bunlar da tembel kullanıcılar , oh hazıra kon :) Nitekim benden bu kadar canlarım , sevgili okuyucularım.. A bu arada kimse üstüne alınmasın sözüm meclisden dışarı . A bu benmiyim diyorsan ben kimseyi düşünerek yazmadım . Arkadaşlarımla sohbet ede ede oluştu bu yazı... Yine de acaba bu benmiyim diyorsan hala herhangi bir cümle de o zaman o sensin benim güzel okuyucum.

10 Mart 2016 Perşembe

Yavaş Büyü Kızım ve Bebek Koltuğu

Kızım ocak ayında 2 yaşında oldu . Klasik bende her anne gibi zamanın koştuğunu düşünüyorum. Hayatım tamamen değişti . Tamamen diyorum çünkü kızıma kendim bakmak her anını doya doya yaşamak için işimden gücümden , paradan vazgeçtim. Pişman mıyım ? Asla ... Ne kadar paraya ihtiyacın olursa olsun( bence tabi bence) çocukları anneleri büyütmeli belli bi yaşa kadar... Kızım Ada , akıllı bir çocuk ya da bebek mi bilemedim :) Ne denir ki 2 yaşındakilere? :)Bir süredir Ada konuşuyor . Ben ki bebeklerin 1 yaşında kadar daha sevimli olduklarını düşünürdüm ama sanırım bu yaşlarının da yeri ayrı . İletişim kuruyoruz , gülüyoruz , eğleniyoruz. Beraber sosyalleşiyoruz. Ben nereye Ada oraya , Ada nereye ben oraya... Bir tuhaf haller içine de girmedim değil ... Malum duygusal biriyim  ve nefret ediyorum bu huyumdan ... Ben tüm bebekleri , çocukları severim... Ve hepsiyle fotoğraf çektirmeye de bayılırım . Özlerim mesela giderim ... Aynı şeyi sanırım kızım için de bekledim ama herkes meğer benim gibi değilmiş...Beklemiyorum da tabi ama kızımla foto çektirmek isteyen hatta bunu sosyal medyada paylaşanlara da evet ayrı bir sevgim olmuyor değil... Ve herkes böyle hissediyor ama şimdi beni eleştirdiğinizi duyar gibiyim... Eleştirebilirsiniz hakkınız burada bu blog da bana ait bu blogda hislerimi yazmakta benim hakkım... :) A ayrıca çocuklar arasında ayrım yapmayı da sevmem , yapanı da desteklemem ,takip etmem... Neyse konuyu saptırmayayım ... Ada'yla günler eğlenceli geçiyor. Çok şükür pozitif ve komik bir kızım var. Evet çok yoruluyorum çok ;, evet birçok şeye yetişemiyorum ama olsun ben bu koşturmayı seviyorum. Kızımla bir günlüğümüz bir de özel bir defterimiz var. Ama ben ara ara buraya da yazıyorum ... Tabi çok seyrek oluyor ama olsun ... Umarım Ada büyüdüğünde bu platform hala olur :) Bazen uyurken Ada'yı izliyorum konuşuyorum onunla ... Diyorum ki yavaş büyü kızım ... Yavaş büyü ki böyle saf kal , yavaş büyü ki büyümenin yükünü alma hemen , yavaş büyü ki daha çok gülelim birlikte... Şimdi bile bebeklik halini özlüyorum ... Daha çok kucağımdaydı mesela... Bir bebek evin altıntopu derlerdi büyüklerimiz ... Doğruymuş ...Sohbetimiz hep Ada , gülmelerimiz hep Ada.. Ada'da benim gibi insan seviyor . Aile bağlarına da bağlı . Benim bir arkadaşım gelse isim hafızası benden iyi kocasını soruyor ismiyle . Alem ya... Daha bu yaşında iletişimi biliyor canikom ya....:)
Ah bu arada buradan bu yazımı okuyan annelerle de birşey paylaşmak istiyorum aslında uzunca bir yazısını yazdım ama daha sonra burda yayınlarım . Ama biraz burada da paylaşayım : Geçen yıl 1 Ağustos günü eşim , Ada ve ben tatile giderken arabayla büyük bir kaza geçirdik . Allahımıza bin şükür hayattayız. Çünkü öyle bir kaza da hayat da kalmak mucize ... Eşimin kullandığı araç , takla attı ve ters bir şekilde durduk. Nasıl oldu ve o an ki şok önce arabadan ben indim . Nasıl bir kafa ise o saniyeler için de sanki arabayı düz yapıp kızımı alacakmışım gibi geldi . Ben çıktım benden bir kaç dakika sonra eşim çıktı . Eşimin yüzü bembeyazdı dedim herhalde öldü ama ayakta duruyor ben böyle beyaz bir yüz görmedim .Bağırmaya başladım kızım içeride diye o anları burdan size ifade etmem çok zor. O an kafayı yemediysem o da Ada'nın ağlama sesini duyup rahatlamamdı . Herkes yanımıza koştu ama kimse arabaya girip kızımı almaya yeltelenmedi. Deliriyordum , tam o esna da karşı yoldan bir kamyon durdu içinden genç bir şöför indi , sanırım benim yüzümdeki ifadeyi ve feveranımı gördü ve bana dediki ' abla sakin ol , bebeğini çıkarıcam ' . Çevrem de herşey durdu sadece o şöfor bana göründü sanki... Öyle emin girdi ki arabanın içine uğraştı biraz ama hemen kızımı çıkardı . Ada o zamanlar daha 19 aylıktı ... Çok korkmuştu , çok ağlıyordu anne diye... Kucağıma aldım kızımı . Görünürde birşeyi yoktu , sadece bodysi kanlar içindeydi. Hemen hemşire olduğunu söyleyen bir kadın çıkardı bodysini ... Birşey yoktu çok şükür daha önce eşim almak için içeri girdiğin de ellerinden cam kesiklerinden dolayı olan kanlar sürülmüştü Adaya ... Ben içten birşey olduğundan çok korktum hani kafasına falan birşey oldu sandım . Hemen ambülans geldi ve hepimizi hastaneye kaldırdılar . Çok şükür en çok hasar bendeydi . Kızım da , eşimde birşey yoktu . Benim de sırtımda küçük bir yara , mor bir dirsek ve fena incinmiş bir boyun dışında ki bunların hiç biri umrumda değil di... Allahım bir daha yaşatma ne bana ne kimseye ... Ve Allah bin kere o şöförden razı olsun hemen gitti işim var diye keşke bir daha görsem ama tanımam bile... Şansı bol olsun , Allah tüm işlerini rast getirsin inşallah ... Bu kaza bana çok şey öğretti maalesef ... İçinden gelmeyen bir şeyi yapmamam gerektiğini , yolu çok iyi bilsen bile uykusuz yola çıkılmaması gerektiğini , arkada otursan bile emniyet kemerinin takılması gerektiğini ( benim hayatta kalmam şansmış öyle dediler , savruldum çünkü ) VE EN ÖNEMLİSİ BİR SANİYE BİLE OLSA BEBEĞİNİZİ ARABA KOLTUĞUNDAN KUCAĞINIZA ALMAMANIZ GEREKTİĞİNİ öğrendim. Eğer Ada ola ki kucağımda olsaydı ki itiraf edeyim emzirmek için anlık olarak araba giderken bir kaç kez kucağıma aldım . Eğer kucağımda olsaydı gerisini buraya yazmak bile istemiyorum :( Her kim okuyorsa bu yazımı lütfen 1 salise bile olsa haraket halindeki arabada bebeğinizi kucağınıza almayın . Varsın geç varın varacağınız yere ama sağda durun ve öyle yapın ne yapacaksanız. Benim başıma gelmez de demeyin .... Allah kızımı ve eşimi bana , beni de onlara bağışladı . İşte bu kazadan sonra birçok şey dank etti ben de ... İnsanların hali , tutumu davranışları ... İnsanların bazılarının nasıl insan insan , bazılarının nasıl iyi gün dostu olduğunu anladım mesela... Neyse her insanın anladığı gibi boşverelim :) O yüzden aslında bu sene öyle özel pastalı mastalı bir doğumgünü yapmayacaktık . Sonra doğumgününe az kala dedik bu kazadan kurtulduk kızım mutlu olsun yapalım dedik minik birşey yaptık. A mutlu oldu mu olmuştur umarım ... Şimdi ise şımartmamak kaydı ile Ada ne isterse yapmaya çalışıyorum . Çünkü o bu yaşında mühim bir kaza atlattı. Bugün ise o gün içimden geçirdim evde bir dua okunsun istedim , bugün kısmet oldu bir teyzemiz okudu. Allah kabul etsin diyenler sağolsun... Yazımı samimiyetle okuyanlar , yazımı ay Özge de ne saçmalamış diye meraktan okuyanlar hepinize çok teşekkür ederim . Sevgi ile kalın ... Özge